
ကမ္ဘာဦးခေတ်၊ ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းအဖြစ်ကို ရောက်တော်မူစဉ်က ဖြစ်တော်မူသော အဖြစ်အပျက်တည်း။ ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသမနဒီ ကမ်းနား၌ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်လျက် လူ့ဘောင်မှ ကင်းလွတ်၍ တောနက်အုပ်အလယ်တွင် မဟာနဝရုပ် ဆင်မင်းအဖြစ်ဖြင့် သီတင်းသုံးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အသက် (၁၄) နှစ်အရွယ်မျှရှိသော သမီးတော် “မေခလာ” အမည်ရှိသော ဆင်မင်းတစ်ပါးနှင့်အတူ နေထိုင်တော်မူ၏။ ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီးသည် အလွန်တရားထူးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသောကြောင့် မည်သည့်အချိန်အခါတွင် မဆို အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်တော်မူ၏။
ထိုအချိန်၌ ကောင်းကင်မှ မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခု ကျရောက်လာ၏။ မိုးကြိုး၊ လျှပ်စီးများ တလက်လက် ထိန်လင်းလျက်၊ လေပြင်းများ တဟုန်ထိုး တိုက်ခတ်လျက်၊ မိုးရေများ မိုးပေါက်ကြီးများအဖြစ် ကျဆင်းလျက် ကမ္ဘာကြီးကို မုန်တိုင်းအငွေ့အသက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလေ၏။ သစ်ပင်ကြီး၊ ဝါးပင်များ ကနြိုက္က နြိုက္က၊ တောကြီးများလည်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားလျက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလေ၏။
ထိုမုန်တိုင်းကား၊ လူတို့က “ရုက္ခစိုးနတ်မုန်တိုင်း” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုမုန်တိုင်းသည် နတ်တို့၏ အပေါင်းအသင်း ဖြစ်သော သစ်ပင်၊ ဝါးပင် စသည်တို့ကို အလွန်ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ထိုမုန်တိုင်း ကျရောက်လာသောအခါ အရပ်ရပ်၌ ရှိသော သားရဲတိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့သည် အလွန်ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်လျက် လွတ်မြောက်ရာအရပ်ကို ရှာဖွေကြကုန်၏။
ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီးကား၊ မိမိ၏ သမီးတော် မေခလာနှင့်အတူ တောအုပ်ကြီး၏ အလယ်၌ နေထိုင်တော်မူ၏။ မုန်တိုင်းကြီး ကျရောက်လာသည်ကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ ဘုရားအလောင်းတော်ကား အလွန်တရားထူးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသောကြောင့် မကြောက်မရွံ့၊ ငြိမ်သက်စွာ နေတော်မူ၏။ သမီးတော် မေခလာကား၊ အလွန်ငယ်ရွယ်နုပျိုသောကြောင့် အလွန်ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်လျက် ဖခင်တော် ဆင်မင်းကြီးအား အောက်ပါအတိုင်း လျှောက်၏။
"အဖ ဘုရား ဆင်မင်းကြီး ခန့်ညားတော်မူပါဘုရား။ ဤမုန်တိုင်းကြီးကား အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပါဘုရား။ ကျွန်မတော် အလွန်ကြောက်လှပါသည်ဘုရား။ ကျွန်မတော်ကို အလွတ်မြောက်ရာအရပ်သို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူပါဘုရား။"
ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီးကား၊ သမီးတော် မေခလာ၏ စကားကို ကြားတော်မူသော်၊ အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ ပြန်လည် မိန့်တော်မူ၏။
"သမီးတော် မေခလာ။ မကြောက်ကြနှင့်။ ဤမုန်တိုင်းကား၊ ငါတို့နှင့် မသက်ဆိုင်။ ငါတို့ကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်လျက် နေထိုင်တော်မူသောကြောင့် မည်သည့် မုန်တိုင်းကိုမျှ မကြောက်ရ။ သို့သော်လည်း၊ သင်ကား အလွန်ငယ်ရွယ်နုပျိုသောကြောင့် ကြောက်လန့်ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်၏။ ငါ့ကို ယုံကြည်ပါလော့။"
ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီးကား၊ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်တော်ကို မြေသို့ ဖိကပ်လျက်၊ အလွန်ကြီးမားသော သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်မှ ထမ်းပိုးတော်မူ၏။ သစ်ပင်ကြီးကား၊ မုန်တိုင်းဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ယိမ်းနွဲ့လျက် ရှိ၏။ သမီးတော် မေခလာကား၊ ဖခင်တော် ဆင်မင်းကြီး၏ ထမ်းပိုးတော်မူနေသော သစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် ကပ်၍ နေ၏။
မုန်တိုင်းကား၊ တဟုန်ထိုး တိုက်ခတ်လျက် ရှိ၏။ လေပြင်းများကား၊ အလွန်ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လျက် ရှိ၏။ သစ်ပင်၊ ဝါးပင်များကား၊ ကနြိုက္က နြိုက္က၊ လဲကျကုန်၏။ သို့သော်လည်း၊ ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီး၏ ထမ်းပိုးတော်မူနေသော သစ်ပင်ကြီးကား၊ လုံးဝ မကျိုးမပဲ့၊ မလဲကျ။
သမီးတော် မေခလာကား၊ ဖခင်တော် ဆင်မင်းကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်၌ ကပ်၍ နေသောကြောင့်၊ မုန်တိုင်းဒဏ်ကို မခံစားရ။ သို့သော်လည်း၊ အလွန်ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်လျက် ရှိ၏။
ထိုအခါ၊ မုန်တိုင်းကြီး ကား၊ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွား၏။ မိုးတိမ်များလည်း ဖယ်ခွာသွား၏။ နေရောင်ခြည်များလည်း ပြန်လည် ထွန်းလင်းလာ၏။
သမီးတော် မေခလာကား၊ ထိုမုန်တိုင်းကြီး ငြိမ်သက်သွားသည်ကို မြင်တော်မူသော်၊ ဖခင်တော် ဆင်မင်းကြီးအား လျှောက်၏။
"အဖ ဘုရား ဆင်မင်းကြီး။ မုန်တိုင်းကြီးကား ငြိမ်သက်သွားပါပြီဘုရား။ ကျွန်မတော် အလွန်ကြောက်လန့်ခဲ့ရပါသည်ဘုရား။ သို့သော်လည်း၊ အဖ ဘုရား၏ ကျေးဇူးကြောင့် ကျွန်မတော် လွတ်မြောက်ခဲ့ရပါသည်ဘုရား။"
ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီးကား၊ သမီးတော် မေခလာ၏ စကားကို ကြားတော်မူသော်၊ အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ ပြန်လည် မိန့်တော်မူ၏။
"သမီးတော် မေခလာ။ မကြောက်ကြနှင့်။ သင့်အား မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ မဖြစ်စေရ။ ငါကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်လျက် နေထိုင်တော်မူသောကြောင့် မည်သည့် မုန်တိုင်းကိုမျှ မကြောက်ရ။ သို့သော်လည်း၊ သင်ကား အလွန်ငယ်ရွယ်နုပျိုသောကြောင့် ကြောက်လန့်ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်၏။"
သမီးတော် မေခလာကား၊ ဖခင်တော် ဆင်မင်းကြီး၏ မေတ္တာကရုဏာတော်ကို မြင်တော်မူသော်၊ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်လျက်၊ ဖခင်တော် ဆင်မင်းကြီးအား ရှိခိုး၏။
ထိုအခါ၊ ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီးကား၊ သမီးတော် မေခလာအား တရားဦးကို ဟောကြားတော်မူ၏။
"သမီးတော် မေခလာ။ သတ္တဝါဟူသမျှတို့သည် အလွန်အိုမင်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်း၊ သေခြင်းစသော ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ကြုံတွေ့ရကုန်၏။ ထိုဆင်းရဲဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်လိုလျှင်၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ရမည်။ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကား၊ အလွန်အကျိုးများ၏။"
သမီးတော် မေခလာကား၊ ဖခင်တော် ဆင်မင်းကြီး၏ တရားဦးကို ကြားတော်မူသော်၊ အလွန်ကြည်ညိုသဒ္ဓါ ဖြစ်လျက်၊ မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီး၏ တရားဦးကို လိုက်နာကျင့်သုံးတော်မူ၏။
ထိုအခါမှစ၍၊ ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီးကား၊ မိမိ၏ သမီးတော် မေခလာနှင့်အတူ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်လျက်၊ မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်မရွံ့၊ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်တော်မူကုန်၏။
အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်မရွံ့၊ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းနှင့် မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်မရွံ့၊ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းဟူသော အလှူဒါန၊ သီလ၊ သမထ၊ ဝိပဿနာ၊ ပညာဟူသော ပါရမီတော်တို့ကို ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီးသည် ဘဝအဆက်ဆက် ဘုံအဆက်ဆက်တို့၌ ကျင့်သုံးတော်မူခဲ့၏။
— In-Article Ad —
အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်မရွံ့၊ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
ပါရမီ: အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းနှင့် မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်မရွံ့၊ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းဟူသော အလှူဒါန၊ သီလ၊ သမထ၊ ဝိပဿနာ၊ ပညာဟူသော ပါရမီတော်တို့ကို ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းကြီးသည် ဘဝအဆက်ဆက် ဘုံအဆက်ဆက်တို့၌ ကျင့်သုံးတော်မူခဲ့၏။
— Ad Space (728x90) —
509Pakiṇṇakanipātaဤကမ္ဘာလောက၌ ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူရန် ပါရမီတော်ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူနေသော ဗောဓိသတ္တမင်းအဖြစ် ခံယူ...
💡 လူ့ဘောင်လောက၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တ သဘောကို သိမြင်၍ တရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော အကျင့်ဖြစ်သည်။ အကျင့်သီလသည် သစ္စာတရားကို ရောက်ရှိရန် အဓိကကျသော အရာဖြစ်သည်။
425Aṭṭhakanipātaသရဘင်္ကဇာတ်တော်ရှေးအခါက သာယာဝပြောသော မြို့တော် မိထိလာ၌ 'သဉ္စယမင်း' ဟူသော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။...
💡 အသက်သည်ကား ပစ္စည်းဥစ္စာထက် အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိသည်၊ အသက်ရှိမှသာ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ပြန်လည် ရှာဖွေနိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် အသက်ကို အလွန်ပင် တန်ဖိုးထားသင့်သည်၊ မင်းတစ်ပါးဖြစ်ပါက ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဂရုပြုသင့်သည်၊ တရားသဖြင့် မင်းပြုသင့်သည်၊ အကြင်သူတို့သည် ဒုက္ခရောက်နေကြကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကို ကူညီစောင့်ရှောက်သင့်သည်၊
429Navakanipātaမုသိကဇာတ်တော် (အကြိမ် ၄၂၉) ရှေးရှေးတုန်းက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်သည့် ကာလအသင်္ခန့်က၊ ဗာရာဏသီမင်းနိ...
💡 သည်းခံခြင်းနှင့် မလျှော့သောစိတ်ဓာတ်သည် အခက်အခဲများကြားမှပင် အောင်မြင်မှုဆီသို့ ဦးတည်စေသည်၊ အလွန်ခက်ခဲသော အခြေအနေများတွင်ပင်။
442Dasakanipātaကြွက်မင်း ဇာတ်တော် ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းကား မေတ္တာ၊ ကရုဏာ ဂုဏ်တ...
💡 အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ဘဝကို တန်ဖိုးရှိစေသည်။
471Dvādasanipātaကုသမင်း ဇာတ်တော် ရှေးသောအခါက ကာသိတိုင်း၊ ကာသိကမြို့တော်ကို ကုသမင်း ဟု အမည်ရသော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်...
💡 မာန်မာနကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်စေပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။
430Navakanipātaရှေးအခါက ပါရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီးသည် မင်းကျင့်တရား ဆယ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ တစ်နေ့သောအခါ မ...
💡 เมตตาธรรมနှင့် ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်းသည် အရေးကြီးပါသည်။ အခက်အခဲကြုံတွေ့နေရသူများကို ကူညီခြင်းသည် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေပြီး ကြီးမားသော ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို တည်ဆောက်ပေးပါသည်။ ပညာသင်ကြားခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တိုးတက်စေရန် အရေးကြီးသော ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။
— Multiplex Ad —